حضور موفق گروه کیوسک در بن آلمان
با "آدم معمولی" شروع کردند، با "عشق سرعت" به بیشترین حد محبوبیت رسیدند و حالا خیلیها چشم بهراه آلبوم جدیدشان "باغ وحش جهانی" هستند. صحبت از گروه پر طرفدار کیوسک است که در شهر بن و در بین هوادارانش به روی صحنه رفت.
از چند هفته، پیش اگر گذر ایرانیانی که در شهر بن زندگی می کنند به سالن کنسرت هارمونی می افتاد، بین تمام پوسترهای تبلیغاتی که بر در و دیوار این سالن کوچک و دنج زده اند، یکی از آنها بیشتر از همه توجهشان را جلب می کرد: پوستری نارنجی رنگ که پایین در گوشه سمت راستش تصویر یک ماشین نوستالژیک ایرانی به چشم می خورد: یک پیکان در حال سرعت!
نوشته فارسی پوستر خبر از اجرای کنسرت یک گروه محبوب راک ایرانی را برای اولین بار در اروپا می داد، گروه کیوسک که به دنبال حضور در جشنواره موسیقی شرقی در شهر اوسنابروک، دیشب در سالن هارمونی شهر بن به روی صحنه رفت.
آهنگ درخواستی!
درابتدای کنسرت، اگر کسی وارد سالن می شد، با دیدن جمعیت چسبیده به صندلی، شاید گمان می کرد که در این مکان یک فیلم به همراه صدای بلند موسیقی به نمایش گذاشته شده، زیرا که تنها چند دختر و پسر جوان را در کنار سن می شد دید که همراه با آرش سبحانی ترانه های کیوسک را می خواندند.
اما شور و هیجان و طنین تشویقهای طرفداران، کم کم دیگران را هم به سمت سن کشاند. از اجرای آهنگ سوم به بعد بود که انگار یخ جمعیت آب شد و از هر طرف صدای فریاد آهنگ های درخواستی را می شنیدید. در بین این فریادها هم یک اسم از همان ابتدا بیشتر از همه به گوش می رسید، آهنگی که به محض نواخته شدن سالن را به سر حد انفجار رساند: بی تربیت از آلبوم عشق سرعت که تماشاگران هم در تکمیل قسمتهای ناتمام آن سخاوتمندانه کمک کردند!
نکته قابل توجه در کنسرت کیوسک، حضور تماشاگران آلمانی در بین جمعیت بود. برای همین هم در گوشه و کنار سالن می شد ایرانیهایی را دید که سخت مشغول ترجمه متن ترانه ها برای همراهان آلمانیشان بودند.
هر چند که در زبان آلمانی پیدا کردن یک معادل برای "پیتزای قرمه سبزی" کار آسانی نیست!
بعد از تمام شدن آخرین قطعه، خیلی ها به سمت میز کوچکی رفتند که سی دی ها و تی شرت کیوسک را برای فروش گذاشته بودند. عکسهایی بود که اینطرف و آنطرف با اعضای گروه انداخته میشد و بازار امضا گرفتن هم به شدت داغ بود
آلبوم جدید کیوسک در راه است
به سراغ آرمین مستعد نوازنده بیس گروه رفتم که در دو کنسرت آلمان، کیوسک را همراهی کرد. از او پرسیدم که کدام لحظه از اجرا بیشتر از همه چسبید: « همین که با گروه کیوسک همراهی می کنم، خودش به اندازه کافی چسبناک هست!» و آهنگ مورد علاقه: « آخرین آهنگی بود که ...اسمش هم یادم رفت....تو کجایی و کفش مسلما ..چون کفش هم فانکی است و در واقع بیس تمام مدت یک پترنی را می زند.»
آرش سبحانی، آرمین مستعد و بابک خیاوچی آرش سبحانی، خواننده گروه را در حالی پیدا کردم که داشت روی پوستر کنسرت را برای یکی از هوادارانش امضا می کرد: « درجه یک ..عالی، بیشتر از آن چیزی که فکر می کردم خودم حال کردم. من فکر نمی کردم که این قدر روی سن انرژی بگیرم. مردم یواش یواش یخشان باز شد، اما وقتی که یخشان باز شد، دیگر خیلی زود گذشت.»
از شهروز مولایی نوازنده " درامز" هم نظرش را درباره اجرا پرسیدم : « کنسرت خیلی خوب بود. اصلا باورم نمی شد که اینقدر انرژی مثبت بگیرم. شاید خیلی معدود شهرهایی بود که من انرژی مثبت گرفته بودم.»
و اردلان پایور نوازنده کیبورد هم هر چند از اجرا بسیار راضی به نظر می رسید، اما با این حال به نظرش یک اشکال کوچک هم وجود داشت: « عالی بود. خیلی حال داد . ما که خودمان خیلی حال کردیم. امیدوارم که برای بقیه هم همینطور باشد. اوسنابروک من خودم صداها را روی سن خیلی بهتر می شنیدم . اینجا یک ذره از آن نظر سختتر بود برایم، اما فکر می کنم که جمعیت به یک اندازه حال کردند.»
بابک خیاوچی نوازنده گیتار را در بیرون از سالن و در حال صحبت با چند نفر از ایرانیها پیدا می کنم: « به خدا ایرانیهایی که ما در آلمان دیدیم، شاید یکی از پر انرژی ترین و فرهنگ دوستترین ایرانیهایی هستند که تا حالا جلویشان کنسرت دادیم.»
دویچه وله
